انفلونزا

تفاوت انفلونزا با سرماخوردگی چیست؟

این دو بیماری ممکن است در ابتدا مشابه به نظر برسند. هر دو بیماری تنفسی هستند و علائم مشابهی نیز دارند. هرچند عامل هر دو ویروس ها هستند ولی ویروس های متفاوتی باعث این بیماری ها هستند. به کمک برخی علائم می توان تفاوت آنها را مشخص کرد. علائم مشابه آن ها از این قرار هستند:

  • آبریزش و چرکی شدن بینی
  • عطسه
  • درد بدن
  • خستگی عمومی

تفاوت سرماخوردگی و آنفلونزا

به عنوان یک قانون عمومی علائم آنفلونزا از سرماخوردگی شدیدتر است.

تفاوت دیگرشان در میزان جدی بودن است. سرماخوردگی به ندرت باعث بیماری ها و مشکلات سلامتی دیگر می شود. اما انفلونزا می تواند منجر به عفونت گوش و سینوس ها و حتی ذات الریه شود.

برای مشخص شدن اینکه علائم مربوط به کدام بیماری است باید به پزشک مراجعه شود. دکتر آزمایش های مختلفی انجام می دهد تا متوجه شود بیماری مربوطه چیست.

اگر علائم مربوط به سرماخوردگی باشد تنها تا زمان پایان شدن دوره ی ویروس نیاز به درمان است. که درمان اغلب شامل داروهای سرماخوردگی، نوشیدن آب زیاد و استراحت کافی است.

مصرف زودهنگام داروهای انفلونزا در دوره ی اولیه ویروس میتواند از شدت بیماری بکاهد و مدت زمان بیماری را نیز کاهش دهد. استراحت و مصرف مایعات برای درمان آنفلونزا نیز بسیار مؤثر است. همانند سرماخوردگی، آنفلونزا نیز نیاز به زمان دارد تا دوره ی ویروس در بدن پایان یابد.

علائم انفلونزا

تب

آنفلونزا تقریباً همیشه باعث افزایش دمای بدن می شود. که به آن تب گفته می شود. تب مرتبط با آنفلونزا گستره ی وسیعی از ۳۷٫۸°C تا تب ۴۰°C را شامل می شود. بسیار نگران کننده است که کودکان معمولاً درجه تب بالاتری نسبت به بزرگسالان دارند. اگر به آنفلونزا داشتن کودکتان شک کردید سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.

هنگامی که درجه تب شما بالا برود ممکن است خودتان احساس تب داشتن کنید. علائم شامل تب و لرز، عرق کردن و احساس سرما علیرغم دمای بالای بدن هستند. بیشتر تب ها در کمتر از هفته خوب می شوند؛ بیشتر سه یا چهار روزه.

سرفه

سرفه ی خشک و مداوم ناشی از آنفلونزا شایع است. سرفه ها ممکن است روز به روز بدتر، ناراحت کننده تر و حتی دردناک تر شوند. در این مدت حتی ممکن است نفس کم بیاورید یا ناراحتی در قفسه سینه را تجربه کنید. بیشتر سرفه های ناشی از انفلونزا حدود دو هفته به طول می انجامند.

کوفتگی ماهیچه ها

دردهای عضلانی ناشی از آنفلونزا بیشتر در گردن، پشت، بازوها و پاها مشاهده می شود. اغلب بسیار شدید بوده و حتی ساده ترین کارها نیز برای شخص سخت می شود.

سردرد

اولین نشانه ی انفلونزا سردر شدید است. گاهی حساسیت به نور و صدا نیز همراه سردرد بروز می کند.

خستگی

احساس خستگی یک نشانه ی نه چندان واضح انفلونزاست. احساس خستگی کلی می تواند نشانه ی خیلی بیماری ها باشد. این خستگی و ناتوانی ممکن است سریع به وجود بیایند و غلبه بر آنها مشکل باشد.

واکسن آنفلونزا

این ویروس یک ویروس خطرناک است که هر ساله باعث بسیاری بیماری ها می شود. نیاز نیست حتماً سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید تا در معرض عفونت این ویروس قرار بگیرید. انسان های سالم نیز ممکن است مبتلا یه این بیماری شوند و آن را به دوستان و خانواده منتقل کنند. این بیماری در موارد نادری حتی ممکن است منجر به مرگ شخص شود که این امر بیشتر در سالمندان بالای ۶۵ سال و کودکان دیده میشود هر چند دیده شده است که بزرگسالان نیز در اثر این بیماری فوت شوند.

مؤثرترین روش برای جلوگیری از این بیماری واکسیناسیون است. این واکسن به صورت یک سرنگ قابل تزریق در دسترس است. هر چقدر انسان های بیشتری واکسینه شوند احتمال گسترش و شیوع انفلونزا کاهش پیدا می کند. این واکسن همچنین می تواند از شدت علائم بیماری و مدت زمان آن بکاهد.

واکسن چگونه کار میکند؟

برای تهیه ی واکسن دانشمندان آن نژادی از ویروس را که احتمال شیوع آن در فصل آنفلونزای پیش رو بیشتر است را انتخاب می کنند. میلیون ها واکسن برای آن نوع ویروس تولید و توزیع می شوند.

پس از تزریق واکسن بدن شروع به تولید آنتی بادی علیه ویروس میکند. این آنتی بادی ها بدن را در برابر ویروس محافظت می کنند. اگر در معرض ویروس قرار بگیرید بدن می تواند از عفونت پیشگیری کند.

البته گاهی در معرض نوع متفاوتی از این ویروس قرار می گیرید که البته در این صورت هم علائم بیماری بسیار کمتر بوده و مدت کمتری درگیر آن خواهید بود.

چه کسانی باید واکسینه شوند؟

محققان توصیه میکنند که تمام افراد با سن بالای ۶ ماه این واکسن را تزریق کنند. به ویژه گروه های زیر:

کودکان کمتر از ۵ سال

سالمندان بالای ۶۵ سال

بانوان حامله یا دو هفته پس از زایمان

افراد با بیماری های مزمن که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند

بیشتر دکترها توصیه می کنند که افراد واکسن خود را تا پایان مهر ماه تزریق نمایند. چراکه بدن فرصت پیدا می کند قبل از شروع فصل انفلونزا آنتی بادی ها مورد نیاز را تولید نماید. این فرآیند حدود ۲ هفته به طول می انجامد.

طول دوره درمان

بیشتر افراد در حدود یک هفته بهبود پیدا می کنند. ولی چند روزی طول خواهد کشید تا کاملاً به شرایط قبل بازگردید. پس از بهبود علائم، احساس خستگی و کوفتگی برای چند روز غیر عادی نیست.

پس از بهبود تب حداقل ۲۴ ساعت باید از مدرسه و محل کار دوری کنید. افراد دارای این بیماری یک روز قبل از بروز علائم و ۵ تا ۷ روز پس از بهبود علائم حامل ویروس بوده و امکان آلوده کردن افراد دیگر را دارند.

flu2-400x400 انفلونزا

عوارض جانبی واکسن

بسیار مهم است که بدانید این واکسن است باعث توسعه ی ویروس در بدن شما شود. البته تزریق واکسن باعث بیمار شدن شما نمی شود چراکه واکسن حامل ویروس مُرده است که آنقدر قوی نیستند که باعث بیمار شدن شخص بشوند.

در هر صورت ممکن است پس از تزریق دچار عوارض جانبی شوید که البته غالباً خفیف و بسیار کوتاه مدت هستند. می توان گفت که این عوارض ناچیز نسبت به دچار شدن به آنفلونزا بسیار قابل تحمل تر هستند. مهم ترین عوارض جانبی واکسن به این شرح هستند:

  • درد در محل تزریق
  • تب بسیار کم در روزهای پس از تزریق
  • خستگی و کوفتگی ناچیز عضلات

هر عوارضی که رخ دهد بسیار ملایم بوده و حداکثر یک یا دو روز به طول می انجامند. بسیاری از اشخاص اصلاً عوارض جانبی تجربه نمی کنند.

در موارد بسیار نادری ممکن است بعضی اشخاص دچار واکنش آلرژیک نسبت به این واکسن شوند. اگر قبلاً هر گونه واکنش آلرژیک به داروها یا واکسن ها داشته اید با دکتر خود مشورت کنید.

درمان

بسیاری از انواع انفلونزا آنقدر ملایم هستند که بتوان داخل خانه و بدون هیچ نسخه ای آن را درمان کرد. وقتی متوجه اولین نشانه ها بیماری شدید بسیار مهم است که در خانه بمانید و از تماس با افراد دیگر اجتناب کنید. همچنین بهتر است:

-مایعات زیاد بنوشید. شامل آب، سوپ و نوشیدنی های طعم دار کم شکر

-علائمی مانند سردرد و تب را با داروهای بدون نسخه درمان نمایید.

-برای جلوگیری از انتشار ویروس به سایرین دستهای خود را مرتب بشوئید.

-هنگام سرفه و عطسه بینی و دهان خود را با دستمال کاغذی بپوشانید و دستمال را دور بیندازید.

اگر علائم شدت پیدا کردند به پزشک مراجعه نمایید. ممکن است برایتان داروی ضد ویروسی تجویز کند. هر چقدر زودتر دارو را مصرف نمایید زودتر اثر خواهد کرد. باید حداکثر ۴۸ ساعت پس از بروز علائم درمان را آغاز نمایید.

گروه های زیر اشخاصی هستند که انفلونزا برایشان بیماری خطرناکی است و هر چه زودتر باید به پزشک مراجعه کنند:

  • افراد با سیستم ایمنی ضعیف
  • خانم های حامله یا کسانی که کمتر از دو هفته از زایمان آن ها گذشته است
  • سالمندان بالای ۶۵ سال
  • کودکان زیر ۵ سال به خصوص نوزادان زیر ۲ سال
  • افراد دارای بیماری های مزمن به خصوص بیماری های قلب و ریه

فصل انفلونزا

فصل شیوع این بیماری از مهر تا اسفند و نقطه اوج آن بهمن ماه است. هرچند در هر زمانی از سال امکان ابتلا به این بیماری وجود دارد. احتمال بیماری در فصول پاییز و زمستان بیشتر است. همچنین اشخاص مبتلا به بیماری های عفونی بیشتر در معرض خطر قرار دارند چرا که عفونت باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن می شود.

روش های درمان

مبتلا شدن به این بیماری بسیار سخت است اما خوشبختانه داروهایی برای کاهش شدت علائم وجود دارند. از جمله:

مُسکن ها: داروهایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن برای کاهش دردهای عضلانی، تب و سردرد بسیار مؤثر هستند.

نکته: کودکان و نوجوانان به علت احتمال نشانگان ری (Reye’s syndrome) که بسیار نادر ولی کشنده است نباید از آسپرین استفاده کنند.

دارو های چرک خشک کن (Decongestants): این داروها می توانند باعث تسکین گرفتگی بینی و همچنین کاهش فشار در سینوس ها و گوش ها شوند.  این داروها معمولاً عوارض جانبی دارند پس حتماً راهنمای داخل جعبه را مطالعه کنید.

اکسپکتورانت: به ترشح مخاط ضخیم تر کمک می کند که باعث می شود سر سنگین شده و شخص سرفه کند.

داروهای ضد سرفه: سرفه یک علامت شایع انفلونزاست و این داروها به تسکین آن کمک می کنند. اگر نمی خواهید دارو بخورید ، برخی از قطره های طبیعی سرفه از عسل و لیمو برای تسکین گلو و سرفه استفاده می کنند.

مراقب باشید که داروها را با هم مخلوط نکنید. مصرف داروهای غیر ضروری باعث ایجاد عوارض جانبی ناخواسته می شود. دارویی را مصرف کنید که باعث بهبود علائم غالب شما می شود. علاوه بر مصرف دارو استراحت را فراموش نکنید. بدن شما در حال مبارزه با ویروس انفلونزا است پس به آن استراحت بدهید. مرخی بگیرید، در خانه بمانید و با تب در محل کار یا مدرسه حاضر نشوید.

مایعات زیاد بنوشید. آب، آبمیوه و سوپ می تواند به کم نشدن آب بدن شما کمک کند. مایعات گرم همانند سوپ و چای همچنین به تسکین درد گلو نیز کمک خواهند کرد.

علائم آنفلونزا در بزرگسالان

تب ناشی از این بیماری می تواند شدید باشد. برای بسیاری از بزرگسالان تب شدید اولین نشانه ی این بیماری است. بزرگسالان به ندرت دچار تب می شوند مگر در مواردی که مبتلا به عفونت شدید باشند. این بیماری می تواند باعث تب ناگهانی بالاتر از دمای ۳۷٫۸°C شود. دیگر بیماری های ویروسی مانند سرماخوردگی درجه تب پایین تری دارند. نکته ی مهم این است که علائم هر فرد با دیگری متفاوت است.

دوره نهفتگی

دوره نهفتگی به زمانی اطلاق می شود که ویروس در بدن شخص در حال پرورش است. در این دوره شخص هر چند حامل ویروس است اما نشانه های بیماری را ندارد. این دوره برای انفلونزا بین ۱ تا ۴ روز است. شخص هر چند علائمی ندارد اما می تواند ویروس را به دیگران منتقل کند. بسیاری افراد یک روز قبل از بروز علائم توانایی انتقال ویروس را دارند.

هنگام سرفه، عطسه یا صحبت کردن میلیون ها قطره ریز تولید می شود. این قطره ها می توانند از راه دهان، بینی و چشم وارد بدن شخص دیگری شوند و او را آلوده کنند. همچنین با دست زدن روی سطحی که آلوده به ویروس است شخص مبتلا به این بیماری می شود.

0/5 (0 Reviews)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *